A unificación Alemá foi un proceso iniciado a mediados do século XIX e finalizado en 1871, para a integración e posterior unificación de diversos estados xermánicos en só un: Alemaña o proceso foi liderado plo primeiro ministro Prusiano Otto Von Bismarck, coñecido tamen como o chanceler de ferro, e culminou coa formación do Segundo Reich alemán.
O fracaso da Revolución de 1848, de intuitos unificadores, implicou a continuidade da fragmentación de alemaña. Na década de 1850 os grandes señores de Prusia, detonadores do poder político, mantñan os seus privilexios o monarca, receando una nova revolución, resolveu en manter a Constitución onde eses privilexios eran consagrados.
A partir de 1848 o ritmo de de desenvolvemento do sector industrial e das cidades foi bastante acelerado, e só a división política trababa o progreso do capitalismo. Tornábase indispensable a unificación da Alemaña para proseguir o proxecto económico xemánico.
Un hábil político e diplomático de logro, Otto Von Bismarck que ocupara, entre outros cargos, o de embaixador en Rusiae tamen en Francia foi nomeado chanceler. Menbro da aristocracia alemá e tamén favorable a una monarquía centralizada, Bismarck realizou una política de alianza coa alta burguesía, e atraves dela resolveu en fortalecer o Zollverein, intensificando a integración dos estados alemáns. Para levar acabo a reforma militar, Bismarck prescindiu do parlamento.
As consecuencias da unificación alemana son os seguintes:
Ø Un do principais estouros da primeira Revolución Guerra Mundial.
Ø A unificación da rexión de Asacia-lorena no según do Reich Alemá xerou o revanchismo francés.
Ø Batalla dos territorios europeos en Asiae en África, no periodo coñecido como clasicismo.
Ø Os alemáns esixian una redivisión colonialo que provocou o aumento da tensión entre as maiores potencias.
O fracaso da Revolución de 1848, de intuitos unificadores, implicou a continuidade da fragmentación de alemaña. Na década de 1850 os grandes señores de Prusia, detonadores do poder político, mantñan os seus privilexios o monarca, receando una nova revolución, resolveu en manter a Constitución onde eses privilexios eran consagrados.
A partir de 1848 o ritmo de de desenvolvemento do sector industrial e das cidades foi bastante acelerado, e só a división política trababa o progreso do capitalismo. Tornábase indispensable a unificación da Alemaña para proseguir o proxecto económico xemánico.
Un hábil político e diplomático de logro, Otto Von Bismarck que ocupara, entre outros cargos, o de embaixador en Rusiae tamen en Francia foi nomeado chanceler. Menbro da aristocracia alemá e tamén favorable a una monarquía centralizada, Bismarck realizou una política de alianza coa alta burguesía, e atraves dela resolveu en fortalecer o Zollverein, intensificando a integración dos estados alemáns. Para levar acabo a reforma militar, Bismarck prescindiu do parlamento.
As consecuencias da unificación alemana son os seguintes:
Ø Un do principais estouros da primeira Revolución Guerra Mundial.
Ø A unificación da rexión de Asacia-lorena no según do Reich Alemá xerou o revanchismo francés.
Ø Batalla dos territorios europeos en Asiae en África, no periodo coñecido como clasicismo.
Ø Os alemáns esixian una redivisión colonialo que provocou o aumento da tensión entre as maiores potencias.
